Incoterms برای واردات فولاد ضد زنگ: FOB در مقابل CIF در مقابل DDP توضیح داده شده است

FOB، CIF و DDP سه اینکوترمز رایج هستند که در واردات فولاد ضد زنگ و آلیاژ نیکل استفاده می شوند. FOB بیشترین کنترل را بر حمل و نقل و بیمه به خریدار می دهد اما به تخصص لجستیک نیاز دارد. CIF حمل و نقل و بیمه را در قیمت فروشنده بسته بندی می کند و تلاش خریدار را کاهش می دهد اما اغلب با یک نشانه گذاری. DDP بهترین گزینه-خاموش است - فروشنده همه چیز از جمله وظایف را انجام می دهد - اما بیشترین هزینه کل و بیشترین ریسک فروشنده-را دارد. برای اکثر واردکنندگان با تجربه، FOB بهترین تعادل کنترل هزینه و انعطاف پذیری را ارائه می دهد.

اینکوترمز چیست و چرا برای واردات فولاد ضد زنگ اهمیت دارد؟

اینکوترمز اصطلاحات تجاری شناخته شده بین المللی است که توسط اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) منتشر شده است که مشخص می کند چه کسی برای چه چیزی پرداخت می کند، چه کسی در هر مرحله ریسک را متحمل می شود، و چه کسی وظایفی را در یک محموله بین المللی انجام می دهد. برای واردات فولاد ضد زنگ، انتخاب اشتباه Incoterm می تواند 8 تا 15 درصد به کل هزینه زمین شما اضافه کند و شکاف هایی در پوشش بیمه ایجاد کند.

محصولات فولاد ضد زنگ و آلیاژ نیکلمحموله‌های-با ارزش و سنگین-بالا هستند. یک کانتینر از کویل های فولادی ضد زنگ 316 لیتری می تواند 80000 تا 150000 دلار ارزش داشته باشد و گریدهای آلیاژ نیکل مانند Inconel 625 می تواند بیش از 250000 دلار در هر محموله باشد. با این مقادیر، حتی یک سوء تفاهم کوچک در مورد اینکه چه کسی مسئول حمل و نقل، بیمه یا ترخیص کالا از گمرک است، می تواند به ضرر مالی قابل توجهی تبدیل شود.

اینکوترمز 2020، نسخه فعلی، 11 اصطلاح تجاری را تعریف می کند. هر اصطلاح سه چیز مهم را مشخص می کند:

تخصیص هزینه -چه کسی هزینه حمل و نقل، بیمه، بارگیری، تخلیه و عوارض گمرکی را پرداخت می کند.

انتقال ریسک -نقطه دقیقی که در آن ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می شود (به عنوان مثال، زمانی که کالاها از ریل کشتی در بندر بارگیری برای FOB عبور می کنند).

مسئولیت وظایف -چه کسی قراردادهای حمل و نقل را تنظیم می کند، چه کسی ترخیص صادرات/واردات را انجام می دهد، و چه کسی هزینه های پایانه را پرداخت می کند.

ICC تقریبا هر 10 سال یکبار اینکوترمز را به روز می کند. آخرین ویرایش، Incoterms 2020، تغییراتی مانند جایگزینی DAT با DPU و شفاف سازی تعهدات بیمه تحت CIF را ارائه کرد. واردکنندگان باید همیشه سال نسخه را در قراردادها مشخص کنند (به عنوان مثال، "FOB Shanghai، Incoterms 2020") تا از ابهام جلوگیری شود.

FOB (رایگان در هواپیما) برای خریداران فولاد ضد زنگ به چه معناست؟

بر اساس FOB، فروشنده کالاها را در کشتی در بندر بارگیری مشخص شده تحویل می‌دهد و خریدار تمام هزینه‌ها و ریسک‌ها را از آن نقطه به بعد بر عهده می‌گیرد. FOB اصطلاح ارجح برای واردکنندگان باتجربه است که حداکثر کنترل را بر هزینه های حمل و نقل، انتخاب حامل و بیمه می خواهند.

FOB پرکاربردترین Incoterm در تجارت فولاد ضد زنگ است. در اینجا نحوه عملکرد آن در عمل آمده است:

تعهدات فروشنده:کالاها را تولید کنید، آنها را برای صادرات بسته بندی کنید، گمرکات صادراتی را ترخیص کنید، کالاها را در کشتی تعیین شده توسط خریدار در بندر بارگیری تحویل دهید، و یک بارنامه تمیز روی کشتی ارائه دهید.

تعهدات خریدار:کشتی را رزرو کنید، حمل و نقل اقیانوس را بپردازید، بیمه دریایی ترتیب دهید، ترخیص گمرکی واردات را انجام دهید، و تمام هزینه های مقصد (حمل و نقل ترمینال، تخلیه، عوارض) را بپردازید.

نقطه انتقال ریسک:ریسک در لحظه بارگیری کالا در کشتی در بندر مبدا از فروشنده به خریدار منتقل می شود.

برای واردات فولاد ضد زنگ، FOB زمانی به خوبی کار می کند که خریدار یک حمل و نقل ثابت داشته باشد و بتواند در مورد نرخ های حمل و نقل اقیانوسی رقابتی مذاکره کند. خریدارانی که به طور منظم وارد می‌کنند (مثلاً 10+ کانتینر در سال) اغلب می‌توانند 5 تا 10٪ در حمل و نقل در مقایسه با قیمت CIF صرفه جویی کنند، زیرا فروشندگان معمولاً هنگام حمل و نقل تحت شرایط CIF، 10 تا 20٪ حاشیه اضافه می‌کنند.

با این حال، FOB برای حمل و نقل هوایی مناسب نیست. ICC به صراحت بیان می کند که FOB فقط باید برای حمل و نقل دریایی و آبراهه داخلی استفاده شود. برای حمل و نقل هوایی محصولات آلیاژ نیکل، FCA جایگزین توصیه شده است.

CIF (هزینه، بیمه و حمل و نقل) برای واردکنندگان به چه معناست؟

بر اساس CIF، فروشنده هزینه حمل بار به بندر مقصد را پرداخت می کند و حداقل پوشش بیمه ای را ارائه می دهد. خریدار ریسک را از لحظه بارگیری کالا در بندر مبدأ - می‌پذیرد نه هنگام ورود. CIF برای واردکنندگانی که خواهان یک قیمت ساده و بسته هستند اما تمایل دارند کنترل کمتری بر حمل و نقل و بیمه داشته باشند، بهترین است.

CIF دومین اینکوترم متداول در تجارت فولاد ضد زنگ است، به ویژه برای-واردکنندگان بار اول یا خریدارانی که خرید تک قیمتی-را ترجیح می‌دهند. ویژگی های کلیدی عبارتند از:

تعهدات فروشنده:ترتیب و پرداخت کرایه اقیانوسی به بندر مقصد مشخص شده، دریافت حداقل بیمه دریایی (بند C بند بار مؤسسه، که فقط خسارات عمده را پوشش می دهد)، ترخیص کالا از گمرک صادراتی و تحویل کالا در کشتی در بندر مبدا.

تعهدات خریدار:رسیدگی به ترخیص گمرکی وارداتی، پرداخت عوارض و مالیات واردات، پوشش هزینه های پایانه مقصد، و تحمل تمام خطرات از لحظه بارگیری کالا در کشتی در مبدا.

نقطه انتقال ریسک:مانند خطر FOB - زمانی که کالا در کشتی در بندر بارگیری وجود دارد. تعهد فروشنده زمانی پایان می یابد که کالا به بندر مقصد برسد نه زمانی که به انبار خریدار برسد.

یک تصور اشتباه مهم در مورد CIF این است که فروشنده در حین حمل و نقل متحمل ریسک می شود. این درست نیست. فروشنده هزینه حمل و نقل و بیمه را پرداخت می کند، اما خریدار ریسک را از بندر بارگیری به بعد حمل می کند. اگر کانتینر در دریا گم شود، خریدار باید ادعای بیمه نامه - را ارائه کند نه فروشنده.

حداقل بیمه مورد نیاز طبق CIF (بند C) فقط کل خسارات و تلفات عمده را پوشش می دهد. برای ارسال-آلیاژ نیکل با ارزش بالا، خریداران باید یا در مورد پوشش بند A (همه-خطرات) با فروشنده مذاکره کنند یا بیمه تکمیلی را به طور مستقل خریداری کنند.

DDP (وظیفه پرداخت شده) برای خریداران به چه معناست؟

بر اساس DDP، فروشنده مسئول همه موارد - بار، بیمه، ترخیص کالا از گمرک، عوارض واردات و تحویل نهایی به محل نام‌گذاری شده خریدار است. DDP حداکثر راحتی را برای خریدار ارائه می دهد، اما بیشترین هزینه کل را به همراه دارد و ریسک قابل توجهی را متوجه فروشنده می کند، از جمله مسئولیت دریافت مجوزهای واردات و پرداخت عوارض خارجی.

DDP جامع ترین اینکوترم است. فروشنده اساساً به ارائه‌دهنده تدارکات درب-به-در تبدیل می‌شود. در اینجا چیزی است که شامل آن می شود:

تعهدات فروشنده:ترتیب کلیه حمل و نقل (کامیون مبدأ، حمل و نقل اقیانوسی، درایاژ مقصد)، دریافت بیمه، ترخیص گمرکات صادراتی و وارداتی، پرداخت کلیه حقوق و عوارض واردات و تحویل کالا به مکان مشخص شده خریدار - برای تخلیه.

تعهدات خریدار:کالا را در محل ذکر شده دریافت کنید، در صورت نیاز، اطلاعات مربوط به واردات{0}}را به فروشنده کمک کنید، و کالا را تخلیه کنید (مگر اینکه توافق دیگری صورت گرفته باشد).

نقطه انتقال ریسک:ریسک با فروشنده باقی می ماند تا زمانی که کالا در محل مقصد مشخص شده در اختیار خریدار قرار گیرد و آماده تخلیه باشد.

برای واردات فولاد ضد زنگ و آلیاژ نیکل، DDP زمانی رایج است که خریدار یک تولید کننده یا توزیع کننده کوچک بدون{0} قابلیت تدارکات داخلی باشد. فروشنده یک قیمت تحویل داده شده را نقل می کند و خریدار نیازی به تعامل با حمل و نقل کالا، کارگزاران گمرکی یا نمایندگان بیمه ندارد.

با این حال، DDP دارای اشکالات قابل توجهی است. فروشندگان معمولاً 10 تا 20 درصد حاشیه بر هزینه های حمل و نقل، بیمه و وظیفه اضافه می کنند. علاوه بر این، ممکن است فروشنده فاقد شخصیت حقوقی در کشور خریدار باشد، که گرفتن مجوزهای واردات یا ثبت نام برای بازپرداخت مالیات بر ارزش افزوده را دشوار می کند. برخی کشورها (از جمله ایالات متحده) ترتیبات DDP را برای فروشندگان خارجی که نمی توانند به عنوان واردکننده رکورد عمل کنند، محدود یا پیچیده می کنند.

چگونه FOB، CIF، و DDP در هزینه، ریسک و مسئولیت مقایسه می شوند؟

FOB کمترین هزینه کل را ارائه می دهد اما به بیشترین مشارکت خریدار نیاز دارد. CIF راه وسطی را با حمل و نقل و بیمه همراه ارائه می دهد. DDP گران ترین است اما به کمترین تلاش خریدار نیاز دارد. با جامع تر شدن اینکوترم، بار ریسک به تدریج از خریدار (FOB) به فروشنده (DDP) تغییر می کند.

جدول مقایسه جامع

تفکیک هزینه بر اساس اینکوترم (تصویری: 100000 دلار حمل و نقل فولاد ضد زنگ)

کدام Incoterm کمترین هزینه کل زمین را برای فولاد ضد زنگ ارائه می دهد؟

FOB به طور مداوم کمترین هزینه کل زمین را برای واردات فولاد ضد زنگ ارائه می دهد، در درجه اول به این دلیل که خریدار حاشیه حمل و نقل و بیمه فروشنده را حذف می کند. واردکنندگانی که سالانه کانتینرهای 10+ را جابجا می‌کنند می‌توانند 1500 تا 3500 دلار در هر محموله در مقایسه با CIF و 2500 تا 5000 دلار در مقایسه با DDP صرفه‌جویی کنند.

هزینه کل زمین (TLC) شامل قیمت محصول به اضافه تمام هزینه های لجستیک است: حمل و نقل مبدأ، حمل و نقل اقیانوسی، بیمه، هزینه های مقصد، عوارض، و حمل و نقل داخلی. در اینجا دلیل برنده شدن FOB در TLC است:

شفافیت نرخ حمل و نقل:بر اساس FOB، خریدار مستقیماً با شرکت های حمل و نقل یا حمل و نقل بار مذاکره می کند. نرخ‌های بازار برای مسیرهای آسیایی-به-اروپا یا آسیا{3}}به-آمریکای شمالی روزانه منتشر می‌شوند و به خریداران اجازه می‌دهند قیمت‌ها را معیار قرار دهند. تحت CIF، فروشنده حاشیه ای را تعبیه می کند که برای خریدار نامرئی است.

بهینه سازی بیمه:خریداران FOB می‌توانند همه{0} پوشش خطرات (بند الف) را با 0.1 تا 0.3 درصد ارزش محموله خریداری کنند. فروشندگان CIF فقط بند C (حداقل پوشش) را ارائه می‌کنند و ممکن است 0.3 تا 0.5٪ برای آن هزینه کنند، با محدوده پوشش محدود.

واجد شرایط بودن بازپرداخت وظیفه:هنگامی که خریدار واردکننده رکورد باشد (مانند FOB و CIF)، می‌تواند برای کالاهای صادر شده مجدد درخواست معافیت عوارض یا بازپرداخت کند. تحت DDP، فروشنده واردکننده رکورد است، که می‌تواند ادعاهای جبران خسارت را پیچیده یا از آن جلوگیری کند.

اهرم مذاکره:خریداران FOB می توانند برای بهینه سازی مسیرها و زمان بندی، محموله را در چندین حامل تقسیم کنند. CIF و DDP خریدار را در اپراتور انتخابی فروشنده قفل می‌کنند، که ممکن است سریع‌ترین یا مطمئن‌ترین خدمات را ارائه ندهد.

نقطه شکست-حجم است. خریدارانی که کمتر از 3 تا 4 کانتینر در سال وارد می‌کنند ممکن است CIF یا DDP را مقرون به صرفه‌تر بدانند، زیرا زمان و تلاش مدیریت تدارکات حمل‌ونقل می‌تواند بیشتر از صرفه‌جویی باشد. برای واردکنندگان-با حجم بالا، FOB تقریبا همیشه بهترین انتخاب است.

چگونه اینکوترمز بر بیمه بار برای محموله های آلیاژ نیکل تأثیر می گذارد؟

بر اساس CIF، فروشنده فقط ملزم به ارائه حداقل پوشش بندهای محموله موسسه (C) - است که خسارات جزئی ناشی از سرقت، آسیب آب باران و آلودگی را حذف نمی‌کند. برای ارسال-آلیاژ نیکل با ارزش بالا (150 دلار،000+)، خریداران باید یا در مورد پوشش بند A (همه-خطرات) مذاکره کنند یا بیمه تکمیلی را تحت شرایط FOB خریداری کنند.

محصولات آلیاژ نیکل مانند گریدهای Inconel، Hastelloy و Monel 3 تا 5 برابر گرانتر از فولاد ضد زنگ استاندارد در هر کیلوگرم هستند. یک ظرف 20 فوتی لوله های بدون درز از آلیاژ نیکل می تواند بیش از 300000 دلار باشد. در این سطح، کفایت پوشش بیمه به یک تصمیم مالی حیاتی تبدیل می شود.

مقایسه پوشش بیمه بر اساس نوع بند

تفاوت هزینه کم است. برای یک محموله 200000 دلاری آلیاژ نیکل، ارتقاء از بند C به بند A تقریباً 300 تا 600 - دلار هزینه دارد که بخش کوچکی از ارزش محموله است. با این حال، این ارتقاء سرقت، دزدی، آسیب باران و شکستگی را پوشش می‌دهد که رایج‌ترین ادعاها در محموله‌های فولاد و آلیاژ هستند.

تحت FOB، خریدار بیمه نامه را به طور کامل کنترل می کند و می تواند بیمه گذار، سطح پوشش و فرانشیز را انتخاب کند. این قوی‌ترین استدلال برای FOB هنگام وارد کردن-محصولات آلیاژ نیکل با ارزش بالا است.

چه اسنادی تحت FOB، CIF، و DDP مورد نیاز است؟

هر سه اینکوترمز به فاکتور تجاری، لیست بسته بندی و بارنامه نیاز دارند. خریداران FOB و CIF باید علاوه بر این، اسناد واردات (ورود گمرکی، پرداخت عوارض) را نیز انجام دهند. DDP تمام مسئولیت اسناد را به فروشنده واگذار می کند، از جمله واردکننده ثبت رکورد، مجوزهای واردات و رسید پرداخت عوارض.

ماتریس مسئولیت اسناد

گواهی آزمایش آسیاب (MTC) که گزارش تست مواد (MTR) نیز نامیده می شود، به ویژه برای واردات فولاد ضد زنگ و آلیاژ نیکل بسیار مهم است. این ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی مواد را بر اساس استانداردهای ASTM، EN یا JIS تأیید می کند. بدون MTC معتبر، خریداران نمی‌توانند انطباق درجه را تأیید کنند و مشتریان پایین دستی ممکن است مطالب را رد کنند. صرف نظر از اینکوترم، فروشنده همیشه مسئول ارائه MTC است.

رایج ترین اشتباهات واردکنندگان با اینکوترمز چیست؟

پنج اشتباه رایج و پرهزینه عبارتند از: (1) استفاده از FOB برای حمل و نقل هوایی، (2) فرض اینکه CIF ریسک را در حین حمل و نقل پوشش می دهد، (3) عدم تعیین سال نسخه اینکوترمز، (4) بررسی دقیق بندر یا مکان نامگذاری شده، و (5) غفلت از تأیید کفایت پوشش بیمه برای بالا{5}.

5 اشتباه برتر اینکوترمز و نحوه اجتناب از آنها

یک اشتباه دیگر عدم همسویی اینکوترم با شرایط اعتبار اسنادی (L/C) است. اگر L/C نیاز به بارنامه CIF داشته باشد اما در قرارداد FOB مشخص شده باشد، بانک ممکن است پرداخت را رد کند. همیشه اطمینان حاصل کنید که قرارداد فروش، L/C، و Incoterm سازگار است.

واردکنندگان چگونه باید بین FOB، CIF و DDP انتخاب کنند؟

اگر سالانه کانتینرهای 10+ را وارد می‌کنید و حمل‌کننده حمل و نقل دارید، FOB را انتخاب کنید. اگر گهگاه (3 تا 10 کانتینر در سال) وارد می‌کنید و فرآیند ساده‌تری می‌خواهید، CIF را انتخاب کنید. فقط در صورتی DDP را انتخاب کنید که زیرساخت لجستیک ندارید یا به کشوری وارد می‌کنید که فاقد ثبت واردات هستید. همیشه کفایت پوشش بیمه ای را بدون در نظر گرفتن مدت انتخابی تایید کنید.

چارچوب تصمیم: کدام اینکوترم با شرایط شما مطابقت دارد؟

یک رویکرد عملی: با FOB به عنوان پیش فرض شروع کنید. اگر تامین کننده شما عقب نشینی کرد، هم قیمت FOB و هم CIF را بخواهید. هزینه حمل و نقل و بیمه تعبیه شده در مظنه CIF را با نرخ های فورواردر خودتان مقایسه کنید. اگر حق بیمه CIF بیش از 5-7٪ باشد، FOB انتخاب بهتری است.

سوالات متداول

بر اساس FOB، خریدار هزینه حمل و نقل دریایی و بیمه را ترتیب می دهد و می پردازد. بر اساس CIF، فروشنده ترتیب و هزینه حمل و نقل را می پردازد و حداقل بیمه را ارائه می دهد. در هر دو مورد، زمانی که کالا در کشتی در بندر مبدا بارگیری می شود، ریسک به خریدار منتقل می شود. تفاوت اصلی این است که چه کسی ترتیبات حمل و نقل را کنترل می کند و چه کسی هزینه حمل و نقل و بیمه را پرداخت می کند.

Q2: آیا DDP بهتر از FOB برای واردکنندگان کوچک است؟

بله، DDP می تواند برای واردکنندگان کوچکی که کمتر از 3 کانتینر در سال حمل می کنند و فاقد زیرساخت های لجستیکی هستند، بهتر باشد. DDP نیاز به استخدام باربری، کارگزار گمرکی و نماینده بیمه را از بین می برد. با این حال، DDP به دلیل حاشیه های فروشنده، 8 تا 15٪ بیشتر از FOB هزینه دارد. با افزایش حجم واردات، تغییر به FOB معمولاً باعث صرفه جویی 1500 تا 3500 دلار در هر کانتینر می شود.

Q3: چه کسی برای بیمه تحت شرایط CIF پرداخت می کند؟

فروشنده برای بیمه تحت شرایط CIF پرداخت می کند، اما فقط در حداقل سطح مورد نیاز توسط بندهای باربری موسسه Incoterm - (C). این تلفات کلی و تلفات عمده را پوشش می دهد، اما سرقت، خسارت باران و شکستگی را شامل نمی شود. بیمه نامه به نام خریدار منعقد می شود (یا قابل واگذاری به خریدار است)، بنابراین خریدار مطالبات خود را مستقیماً نزد بیمه گر ثبت می کند. برای محموله‌های فولاد ضد زنگ یا آلیاژ نیکل{4}}بالا، خریداران باید در مورد ارتقاء به بند A (همه-ریسک‌ها) یا خرید پوشش تکمیلی مذاکره کنند.

Q4: آیا می توان اینکوترمز را پس از امضای قرارداد تغییر داد؟

بله، اما فقط با توافق کتبی متقابل. هر دو طرف باید اصلاحیه ای را امضا کنند که اینکوترم جدید، سال نسخه اینکوترمز و پورت یا مکان نامگذاری شده را مشخص کند. اگر اعتبار اسنادی در میان باشد، L/C نیز باید اصلاح شود تا تغییر را منعکس کند، در غیر این صورت بانک ممکن است اسناد حمل و نقل را رد کند. تغییرات پس از ارسال کالا معمولاً عملی نیستند.

Q5: بهترین Incoterm برای اولین بار واردکنندگان فولاد ضد زنگ چیست؟

CIF برای اولین بار واردکنندگان- توصیه می شود. این فرآیند را با بسته‌بندی حمل و نقل و بیمه در قیمت فروشنده ساده می‌کند و تعداد اشخاص ثالثی را که خریدار باید هماهنگ کند، کاهش می‌دهد. هنگامی که واردکننده تجربه و حجم را به دست آورد (معمولاً پس از 5 تا 10 محموله)، تغییر به FOB باعث کنترل هزینه و صرفه جویی بیشتر می شود. اولین-واردکنندگان باید باز هم تأیید کنند که فروشنده حداقل بیمه بند B را ارائه می‌کند و یک کپی از گواهی بیمه را قبل از ارسال درخواست کنند.

Q6: تغییرات Incoterms 2020 چگونه بر تجارت فولاد ضد زنگ تأثیر می گذارد؟

اینکوترمز 2020 سه تغییر قابل توجه مربوط به واردات فولاد را معرفی کرد: (1) DAT به DPU تغییر نام داد (تحویل در محل تخلیه شد)، و توضیح داد که مقصد می تواند هر مکانی باشد، نه فقط یک پایانه. (2) CIF اکنون صراحتاً از فروشنده می‌خواهد که حداقل بیمه را به ازای هر بند بار مؤسسه (C) دریافت کند، با این نکته که طرفین می‌توانند با پوشش بالاتر موافقت کنند. (3) FCA با مکانیزمی برای خریدار بهبود یافت تا به شرکت حمل‌کننده دستور دهد که بارنامه‌ای را صادر کند و FCA را برای تراکنش‌های اعتبار اسنادی مناسب‌تر کند. واردکنندگان باید همیشه "Incoterms 2020" را در قراردادها مشخص کنند تا اطمینان حاصل شود که این تعاریف به روز شده اعمال می شود.

Q7: اگر کالاها در حین حمل و نقل تحت FOB آسیب ببینند چه اتفاقی می افتد؟

بر اساس FOB، خریدار از لحظه ای که کالا در کشتی بارگیری می شود، متحمل ریسک می شود. اگر کالا در حین حمل و نقل اقیانوس آسیب ببیند، خریدار باید با ارائه دهنده بیمه خود شکایت کند. پس از ورود کالا، فروشنده هیچ مسئولیتی ندارد. به همین دلیل است که خریداران FOB باید قبل از حرکت محموله، بیمه دریایی کافی را ترتیب دهند (بند A توصیه می شود). اگر خریدار بیمه نخریده باشد، خسارت مالی کامل را متحمل می شود.