علامت گذاری قرقره لوله و قابلیت ردیابی: انتقال شماره حرارت، برچسب گذاری و مطابقت با ISO 9001

قابلیت ردیابی به چهار سوال پاسخ می دهد: کدام گرمای فلز در این اتصال وجود دارد، چه کسی آن را جوش داده است، از کدام روش استفاده شده است، و آیا بازرسی انجام شده است. کل سیستم برای حفظ این چهار پاسخ از طریق برش، شکل‌دهی، جوشکاری، عملیات حرارتی، پوشش و حمل و نقل وجود دارد. تنها نقطه ای که زنجیر اغلب در آن پاره می شود، لحظه قطع شدن لوله است.

گواهی آسیاب طول لوله را توصیف می کند. قرقره مجموعه ای از قطعات از چندین گرما است و تنها چیزی که سند را به قطعه می پیوندد عددی است که به صورت فیزیکی روی آن کپی شده است. علامت گذاری همچنین یکی از عملیات هایی است که می تواند به قطعه ای که شناسایی می کند آسیب برساند، به همین دلیل است که مهر زنی عمیق روی دیواره نازک محدود شده و در جوش ممنوع است، و چرا جوهر علامت گذاری روی فولاد ضد زنگ باید فاقد روی، سرب و مس باشد.

این راهنما از طریق سیستم علامت‌گذاری و ردیابی قرقره‌های لوله‌های پیش‌ساخته به ترتیب کار می‌کند: استانداردها واقعاً چه نیازی دارند، چه زمانی باید شماره حرارت منتقل شود، کدام روش‌های علامت‌گذاری روی فولاد ضد زنگ و آلیاژهای نیکل ایمن هستند، چگونه نردبان گواهی EN 10204 آنچه را که مجاز به ادعا هستید تغییر می‌دهد، و چگونه یک ممیزی زنجیره ای ISO 9001 شکسته‌ای را پیدا می‌کند.

برای گردش کار ساخت که رکوردها را تولید می کند،ساخت قرقره لولهراهنما فرآیند کارگاه و کنترل‌های کیفی را که این رکوردها را ایجاد می‌کنند، پوشش می‌دهد، و مقایسه هزینه‌های جوشکاری کارگاهی در مقابل میدانی نشان می‌دهد که چرا کار در وهله اول به یک کارگاه منتقل می‌شود.

حقایق کلیدی در مورد علامت گذاری قرقره لوله و قابلیت ردیابی

ASME B31.3 واقعاً برای انتقال شماره حرارت به چه چیزی نیاز دارد؟

مستقیماً به آن نیاز ندارد و این باعث تعجب مردم می شود. از ASME B31.3 تفسیر 8-19، صادر شده در 7 مه 1990، پرسیده شد که آیا کد مستلزم آن است که مواد منطبق با بند. 323.1.1 یا 323.1.2 پس از برش برای ساخت مجدداً شناسایی شوند، و پاسخ رسمی منفی بود. همچنین پرسیده شد که آیا B31.3 دارای شرایط صلاحیت برای فردی است که شناسایی مجدد را انجام می دهد یا خیر، و پاسخ منفی بود.

تعهد هنوز وجود دارد، اما از جای دیگری می آید. بند. 341.4.1(ج) سازنده را ملزم می‌کند که سوابقی تهیه کند که گواهی می‌دهد مواد و اجزا از درجه‌های مشخص شده هستند، عملیات حرارتی مورد نیاز انجام شده است، و بررسی و آزمایش مورد نیاز تکمیل شده است. شما نمی توانید این پاراگراف را برای قرقره ای که از قطعات چند گرمی مونتاژ شده است راضی کنید مگر اینکه بدانید چه گرمایی به هر قطعه وارد شده است. منطق خواندن این دو با هم این است که کد نتیجه را بیان می‌کند و مکانیسم را به سازنده واگذار می‌کند، بنابراین سازنده‌ای که فقط تفسیر 8-19 را می‌خواند به این نتیجه می‌رسد که هیچ چیزی لازم نیست، و سازنده‌ای که فقط 341.4.1 را می‌خواند به این نتیجه می‌رسد که نشانگر حرارتی است. هر دو خواندن ناقص است.

نتیجه عملی این است که الزامات در طرح کیفیت شما، رویه‌های ISO 9001 و سفارش خرید شما نوشته شده است، نه در پاراگراف کد. این بدان معناست که به گونه ای قابل مذاکره است که یک بند کد نیست، و به این معنی است که خریدار باید آن را به صراحت مشخص کند. اگر درخواست شما در مورد انتقال شماره حرارت چیزی نمی گوید، یک سازنده کار اشتباهی انجام نداده است.

نکته کلیدی:جمله ای که ارزش یادآوری را دارد: ASME B31.3 نیازی به شناسایی مجدد پس از برش ندارد، اما بند. 341.4.1(c) به رکوردهایی نیاز دارد که فقط در صورت انجام آن می توانند تولید شوند. ردیابی از طریق بند سوابق الزامی است نه از طریق بند علامت گذاری.

شماره حرارت دقیقاً چه زمانی باید از لوله منتقل شود؟

قبل از اینکه لوله وارد کاتر شود. این تمام پاسخ است و این تفاوت بین یک کار یک دقیقه ای و یک بازسازی نیم روزه است.

گواهی آسیاب سندی در مورد طول لوله است و علامت روی آن لوله تنها پیوند فیزیکی است. اگر عدد گرما روی قطعه بریده شده اعمال شود، شخصی باید یک قطعه کوتاه را با قطعه بلند تطبیق دهد، معمولاً از نظر طول و موقعیت در یک بسته، و این تطابق یک نظر است تا یک واقعیت. اگر شماره حرارت قبل از برش روی لوله باشد، کاتر علامت را برش می دهد، هر قطعه به دست آمده دارای هویت است، و گواهی همچنان آنچه را که بریده شده است، توصیف می کند. دلیل منطقی این است که قابلیت ردیابی یک ویژگی آیتم فیزیکی است، نه اسناد اداری، و هر مرحله ای که پیوند فیزیکی را بشکند یک واقعیت را به استنتاج تبدیل می کند.

وظیفه خود کوچک است. لوله را با شماره حرارت، طول برش و شماره قرقره علامت گذاری کنید، سپس برش دهید. در جایی که برش علامت را مصرف می کند، پاسخ عملی این است که هر دو طرف موقعیت برش را علامت بزنید یا قبل از اره کردن، شماره را روی یک برچسب بادوام متصل کنید. اشتباهی که باید از آن اجتناب کرد، گردش کار معکوس است، جایی که لیست برش ابتدا چاپ می شود، لوله بریده می شود، و سپس هر کسی که در اره است، حرارت ها روی قطعات نوشته می شود.

زنجیره ردیابی و کنترلی که از هر پیوند محافظت می کند

دو نکته ثانویه ارزشمند است زیرا تقریباً در هر ممیزی مطرح می شود. قطعات یدکی و قطع‌کننده‌ها بخشی از زنجیره هستند: یک برش از یک لوله علامت‌گذاری شده هنوز شماره حرارت خود را دارد، هنوز دارای گواهینامه معتبر است و باید علامت‌گذاری و ذخیره شود تا بعداً بتوان از آن در برابر اسناد درست استفاده کرد. و شماره قرقره یک شناسه متفاوت از شماره حرارت است. عدد قرقره می گوید کدام مجموعه، عدد حرارت می گوید کدام فلز، و یک قرقره معمولاً شامل سه یا چهار گرمای مختلف است.

کدام روش های علامت گذاری ایمن هستند و کدامیک به قرقره آسیب می رساند؟

مهر زنی کم استرس، اچینگ، مارک لیزری، جوهر پاک نشدنی و برچسب های بادوام همگی قابل قبول هستند. مهر و موم سخت عمیق همان چیزی است که باعث ایجاد مشکل می شود، زیرا بریدگی در مرز فشار قطعه ای که ممکن است در سرویس چرخه ای باشد ایجاد می کند.

فیزیک ساده است. مهر قالب فلز را جابجا می کند و تنش باقی می ماند. یک مهر سخت یک بریدگی تیز بر جای می گذارد. تحت بارگذاری چرخه‌ای، یک بریدگی در یک قطعه نگهدارنده فشار دقیقاً جایی است که ترک شروع می‌شود و عمق تأثیر آن چیزی است که شدت را تعیین می‌کند. به همین دلیل است که مهرهای کم تنش کم عمق هستند، معمولاً کمتر از 0.2 میلی متر، و به همین دلیل است که بسیاری از مشخصات مشتری، مهر زدن قالب را به طور کامل بر روی دیوار نازک ممنوع می کنند. دلیل ترجیح روش غیر تماسی روی آلیاژهای ضد زنگ و نیکل فقط استرس نیست: بلکه این است که این آلیاژها گران هستند و قرقره ضایع شده ناشی از ترک مهر شده ضرر بسیار بیشتری نسبت به هزینه علامت گذاری لیزری دارد.

روش های علامت گذاری در مقایسه با قرقره های لوله

نکته کلیدی:ابتدا متن قابل خواندن توسط انسان و سپس کد را علامت بزنید. اگر اپراتور نتواند شماره قرقره را در زمانی که اسکنر خاموش است بخواند، بارکدی که کاملاً اسکن می‌کند، باز هم خراب می‌شود و اپراتور کسی است که جرثقیل را متوقف می‌کند.

مکان به اندازه روش اهمیت دارد. هرگز جوش، منطقه متاثر از گرما، خمش یا غلظت تنش را علامت نزنید، و هرگز علامت گذاری نکنید که در فرآیند بعدی سطح را حذف می کند، مگر اینکه علامت در جای دیگری تکرار شود. روی قرقره‌ای که روکش یا عایق می‌شود، ترتیب عملی این است که قبل از شروع کار، اعداد حرارتی را روی ایزومتریک ثبت کنید و یک برچسب بادوام را که قابل مشاهده است وصل کنید. سیستم پیوست برچسب بخشی از طراحی شناسایی می شود و این جزییات است که اغلب به بسته بندی واگذار می شود.

چه محدودیت های علامت گذاری برای قرقره های فولاد ضد زنگ و آلیاژ نیکل اعمال می شود؟

دو محدودیت خاص: بدون جوهر یا رنگ رنگدانه فلزی، و بدون مهر و موم سخت. اولین مورد نیاز کنترل خوردگی است، و این موردی است که اغلب از قلم افتاده است.

فولاد ضد زنگ و آلیاژهای نیکل برای مقاومت در برابر خوردگی به یک لایه غیرفعال غنی از کروم وابسته هستند. روی، سرب و مس موجود در جوهر نشانگر یا رنگ، نجیب‌تر از آلیاژ هستند، بنابراین در مجاورت رطوبت، یک جفت گالوانیکی با سطح لوله تشکیل می‌دهند و هر چه ناحیه علامت‌گذاری شده کوچک‌تر باشد، آسیب نسبی بیشتر است.

نتیجه شبیه یک تراشه رنگ است و مانند محل شروع حفره عمل می کند. هنگامی که کلرید در سرویس به آن برسد، گودال رشد می کند. استاندارد چینی GB/T 2102 مستقیماً به این موضوع می پردازد و نیاز به علامت گذاری رنگ یا جوهر روی لوله های ضد زنگ دارد تا از فلزات مضر و نمک های فلزی مانند روی، سرب و مس عاری باشد. منطق ساده است: علامت گذاری قرار است یک برچسب باشد، و در یک آلیاژ غیرفعال برچسب حاوی فلزی غیر مشابه به یک نقص تبدیل می شود.

برای آلیاژهای نیکل، همین منطق با حاشیه کمتر اعمال می‌شود، زیرا آلیاژهای نیکل اغلب دقیقاً برای خدماتی انتخاب می‌شوند که حفره‌های کلرید حالت خرابی است. علامتی که یک گودال را در خط C276 شروع می‌کند که HCl مرطوب را مدیریت می‌کند، نتیجه بسیار گران‌تری نسبت به یک قرقره علامت‌گذاری‌شده مجدد است، که محاسبه‌ای است که باید تصمیم را بگیرد. علامت‌گذاری بدون تماس برای این خانواده‌ها پیش‌فرض است و خانواده‌های موادی که بیشتر در معرض خطر هستند در هاب Hastelloy C276، نمای کلی آلیاژ نیکل و راهنماهای لوله فولادی ضد زنگ دوبلکس پوشانده شده‌اند.

• برای هر جزء آلیاژ نیکل یا زنگ نزن از یک محیط علامت گذاری که فاقد روی، سرب، مس و کلرید است، استفاده کنید. یک نشانگر رنگ همه منظوره را قابل قبول فرض نکنید.
• حکاکی، لیزر یا جوهر پاک نشدنی را به مهر زنی روی آلیاژهای زنگ نزن آستنیتی، دوبلکس و همه آلیاژهای نیکل ترجیح دهید.
• هرگز روی جوش، ناحیه متاثر از حرارت، سطح خم یا فلنج که واشر شده است، مهر قرار ندهید.
• در جایی که مشخصات مشتری کاملاً مهر زدن را ممنوع می کند، این ممنوعیت بر روی روش استاندارد و بر علامت گذاری خود کارخانه پیروز می شود.
• سفارش خرید را بررسی کنید: برخی از مشخصات، مهر زنی را به طور کامل برای مواد سرویس ترش ممنوع می کند، جایی که سختی و تعامل هیدروژن باعث می شود هر شکافی غیرقابل قبول باشد.

چگونه نردبان گواهی EN 10204 آنچه را که می توانید ادعا کنید تغییر می دهد؟

استقلال طرف امضاکننده سند و در نتیجه وزنی که سند دارد را تعیین می کند. نوع 2.1 یک خوداظهاری بدون داده های آزمایشی است، 3.2 یک سند شاهد شخص ثالث است و تفاوت آنها در این است که چه کسی بررسی کرده است.

برای بسته‌بندی قرقره، نوع گواهی تعیین می‌کند که آیا می‌توانید ادعا کنید که مواد آزمایش شده است یا فقط سازنده می‌گوید که آزمایش شده است. گزارش آزمایش 2.2 از بازرسی غیر اختصاصی ناشی می شود، که معمولاً به معنای نمونه ای از لات به جای قطعه واقعی عرضه شده است، و توسط یک تابع کیفیت که مستقل از تولید نیست صادر می شود. یک گواهی بازرسی 3.1 آزمایشات مربوط به محصول واقعی عرضه شده را گزارش می کند و باید توسط نماینده مستقل از بخش تولید امضا شود. دلیل اهمیت دادن به این تمایز این است که تعیین می کند بازرس چه نتیجه ای می تواند بگیرد و 3.1 حداقل عملی برای کار تحت فشار است.

انواع اسناد بازرسی EN 10204 و آنچه که هر کدام از آنها پشتیبانی می کند

دو نکته کاربردی گواهی 3.1 باید نام خریدار را ذکر کند، زیرا بر خلاف یک سفارش خاص صادر شده است، بنابراین گواهی 3.1 ارائه شده برای سفارش شخص دیگری به عنوان قابلیت ردیابی برای شما عمل نمی کند. و صدور 3.1 مستلزم آن است که سازنده استاندارد ISO 9001 یا ارزیابی انطباق PED 4.3 را داشته باشد. تامین کننده بدون هیچ کدام نمی تواند 3.1 را خودش صادر کند، که ارزش بررسی دارد زمانی که یک تامین کننده کوچک 3.1 را با قیمتی مشکوک پایین به شما پیشنهاد می دهد.

همان منطق استقلال در مورد گواهی آسیاب برای لوله در قرقره شما صدق می کند، و خود نمرات مواد در استانداردهای ASTM برای Hastelloy C276 و نحوه انتخاب لوله آلیاژ نیکل برای راهنمای کارخانه های شیمیایی تعیین شده است.

بند 7.5.3 ISO 9001 برای شناسایی قرقره چه نیازی دارد؟

در مواردی که قابلیت ردیابی مورد نیاز است، سازمان باید شناسایی منحصر به فرد محصول را کنترل و ثبت کند. این کل نیاز است، و عمداً مبتنی بر عملکرد است نه تجویزی، بنابراین استاندارد به شما می گوید که نتیجه باید چه باشد و روش را به شما واگذار می کند.

این بند در اصل می‌گوید: از روش‌های مناسب برای شناسایی محصول در طول تولید، شناسایی وضعیت محصول در برابر الزامات نظارت و اندازه‌گیری، و در مواردی که قابلیت ردیابی نیاز است، شناسایی منحصر به فرد را کنترل و ثبت کنید.

بند 7.5.3 در ISO 9001:2015 در بند 8.6.2 در اصلاحیه پس از آن منعکس شده است، به همین دلیل است که هر دو اعداد را در گزارش های ممیزی بسته به ویرایش استانداردی که سازمان صدور گواهی استفاده کرده است، مشاهده خواهید کرد. منطقی که این بند به‌عنوان نتیجه نوشته می‌شود و نه فهرستی از اسناد، این است که به سازنده اجازه می‌دهد از نقشه جوش، سیستم بارکد یا برچسب مهر شده استفاده کند، مشروط بر اینکه شناسایی منحصربه‌فرد، کنترل‌شده و ثبت‌شده باشد.

الزامات قابلیت ردیابی ISO 9001 برای تمرین قرقره ترسیم شده است

ارزش عملی این بند این است که قابلیت ردیابی را به گونه ای قابل بازرسی می کند که هیچ کد لوله کشی این کار را انجام نمی دهد. ممیزی نظارت ISO 9001 از جوش ها نمونه برداری می کند، نقشه جوش را می کشد و مهر جوشکار و گزارش NDE را برای آن عدد می خواهد. همچنین شماره حرارتی را می کشد و گواهی پشت آن را می خواهد. هر دو تمرین معمولی هستند و فروشگاهی که سیستم ردیابی واقعی را اجرا می کند در عرض چند دقیقه به آنها پاسخ می دهد، در حالی که مغازه ای که گواهی ها را در یک پوشه نگه می دارد و در حافظه گرم می کند این کار را نمی کند.

نقشه جوش چگونه زنجیره ردیابی را تکمیل می کند؟

نقشه جوش سندی است که هر عدد جوش را به رویه، جوشکار، فلز پرکننده، نتیجه معاینه و تاریخچه تعمیر می‌برد. بدون آن، قرقره یک شی فیزیکی بدون حافظه است.

هر ورودی جوش به یک عدد منحصر به فرد، مرجع ایزومتریک و خط، شماره WPS، مهر جوشکار، مشخصات فلز پایه و فلز پرکننده، نوع اتصال، اندازه و زمانبندی، روش و نتیجه NDE، وضعیت PWHT، تاریخ جوشکاری و تاریخچه تعمیر نیاز دارد. منطق هر زمینه این است که هر یک از آنها به سؤالی که بازرس یا محقق شکست آینده می پرسد پاسخ می دهد و زمینه ای که گم شده است به سؤالی تبدیل می شود که نمی توان به آن پاسخ داد. خود شماره باید روی لوله مجاور جوش مشخص شود تا اتصال فیزیکی و رکورد به طور واضح به هم مرتبط شوند.

تمایزی که ارزش حفظ مستقیم دارد، بین نقشه جوش است، که نمای گرافیکی محل جوش های شماره گذاری شده است، و گزارش جوش، که رکورد جدولی است که چه کسی آنها را انجام داده و چه چیزی پیدا شده است. آنها دو نیمه از یک سیستم هستند و یک بسته با یکی اما نه دیگری نصف بسته است. فرآیند جوشکاری گسترده تر در راهنمای جوشکاری Hastelloy C276 و توالی ساخت که این رکوردها را در محلول خدمات پیش ساخته و مطالعه موردی قرقره Inconel 625 ایجاد می کند، پوشش داده شده است.

زمینه های مورد نیاز در هر ورودی نقشه جوش

نکته کلیدی:شماره قطعه فلز پرکننده را ثبت کنید، نه تنها طبقه بندی را. ممیزی که ER316L را روی نقشه جوش پیدا می کند و هیچ شماره قطعه ای وجود ندارد، سابقه ای دارد که آلیاژ را شناسایی می کند اما نمی تواند دسته را شناسایی کند، که سطحی است که در آن فراخوان یا بررسی خوردگی در واقع انجام می شود.

رایج ترین خرابی های ردیابی که در ممیزی قرقره یافت می شود چیست؟

پنج، و هر یک از آنها یک عدم تطابق بین دو رکورد است تا یک رکورد از دست رفته. این الگویی است که ارزش توجه را دارد: سازندگان به ندرت موفق نمی شوند چیزی را یادداشت کنند، آنها موفق نمی شوند دو چیزی را که یادداشت کرده اند مطابقت دهند.

متداول ترین عدد حرارتی روی نقشه جوش است که با علامت فیزیکی روی قطعه مطابقت ندارد، که معمولاً به این معنی است که مواد جایگزین شده و رکوردها به روز نشده اند. مورد دوم، شناسه جوشکاری است که برای اتصالات خاص گم شده است، معمولاً به این دلیل که شخصی با مهر شخص دیگری جوش داده شده یا به دلیل افتادن مهر است. سومین فلز پرکننده است که به عنوان یک طبقه بندی بدون مقدار زیادی ثبت شده است.

چهارمین گزارش NDE است که به شماره جوشی اشاره می کند که روی نقشه نیست، زیرا شماره گذاری در طول ساخت بدون به روز رسانی هر سند تغییر کرده است. پنجمین نمودار PWHT است که مشخصات دما را ثبت می‌کند اما نمی‌گوید کدام اتصالات در بار کوره بوده است، که باعث می‌شود نمودار به عنوان مدرک غیرقابل استفاده باشد.

• عدد حرارت روی نقشه جوش با علامت فیزیکی روی قطعه مطابقت ندارد.
• شناسه جوشکار برای اتصالات خاص وجود ندارد، یا اصلاً مهری اعمال نشده است.
• تعداد لات فلز پرکننده ثبت نشده است، فقط طبقه بندی AWS است.
• گزارش NDE به شماره جوشی اشاره می کند که روی نقشه جوش ظاهر نمی شود.
• نمودار PWHT اتصالات موجود در بار کوره را مشخص نمی کند.
• راه حل برای هر پنج مورد یکسان است و به جای فنی رویه ای است: زنجیر را قبل از آزمایش فشار به جای تحویل، بررسی کنید. تا زمانی که یک قرقره نصب می شود، خرابی قابلیت ردیابی هزینه برش دارد. قبل از هیدروتست، یک تکه کاغذ هزینه دارد.

کوتاه ترین نسخه سیستم علامت گذاری قرقره سازگار چیست؟

قبل از قطع شدن لوله، عدد حرارت را روی آن علامت بزنید. از روشی استفاده کنید که به فلز آسیب نرساند یا آلودگی ایجاد نکند. جوشکار، روش کار و مقدار پرکننده را با شماره جوشی که در کنار اتصال مشخص شده است، ثبت کنید. قبل از اینکه پوشش آنها را پنهان کند، علائم را روی نقشه گسترش دهید و قبل از آزمایش فشار، کل زنجیره را برای مطابقت بررسی کنید.

نکته عمیق‌تر این است که هیچ‌کدام از اینها سربار اداری نیست. هر یک از این مراحل وجود دارد، زیرا یک قرقره ممکن است سال‌ها پس از نصب از کار بیفتد، و زمانی که این کار انجام می‌شود، تنها سوالی که مهم است این است که کدام گرمای فلز در محل اتصال بوده و چه کاری با آن انجام شده است. مغازه ای که نمی تواند جواب دهد مشکلی دارد که هیچ کیفیت جوشکاری نمی تواند آن را جبران کند. هزینه سیستم دقیقه به ازای هر قرقره است. هزینه از دست دادن یک تحقیق، برش و ادعا است.

برای مطالعه مرتبط، مقایسه هزینه جوشکاری فروشگاهی و میدانی بحث تجاری پیش ساخته را پوشش می دهد، راه حل خدمات پیش ساخته دامنه و ظرفیت را پوشش می دهد، و مطالعه موردی قرقره Inconel 625 برای تاسیسات LNG یک بسته مستند کامل آلیاژ نیکل را در عمل نشان می دهد.

چگونه می توان ردیابی قرقره لوله مناسب را انتخاب کرد

قبل از رسیدن مطالب، طرح شناسایی را اصلاح کنید.با قرارداد شماره قرقره، قرارداد شماره گذاری جوش و آنچه که هر علامت باید حاوی آن باشد موافقت کنید. طرحی که پس از اولین یافته حسابرسی مورد توافق قرار می گیرد، طرحی است که اشتباه خواهد بود.

شماره حرارتی را در رسید کالا ثبت کنید.شماره گواهی آسیاب را با شماره حرارت و علامت فیزیکی روی کالا ثبت کنید. گواهی و علامت گذاری باید قبل از ورود مواد به فروشگاه ها توافق کنند.

شناسایی مواد مثبت را انجام دهید.آلیاژ روی قطعه را با فلورسانس اشعه ایکس یا انتشار نوری تأیید کنید. این یک چک جدا از گواهی است و چیزی است که در حیاط فروشگاه نمرات مختلط را می گیرد.

قبل از برش شماره حرارت را انتقال دهید.لوله را با شماره حرارت، طول برش و شماره قرقره علامت گذاری کنید، سپس برش دهید. علامت گذاری پس از برش، نقشه برداری گواهی به قطعه را مجبور می کند که با دست بازسازی شود.

علامت های مؤلفه را در تناسب اضافه کنید.اتصالات، فلنج‌ها و شیرها را با شماره‌های حرارتی خاص خود علامت‌گذاری کنید و شماره جوش را از نقشه جوش مجاور هر اتصال که ساخته شده است اضافه کنید.

جوشکار، روش و تعداد پرکننده در هر جوش را ثبت کنید.هر ورودی جوش دارای مهر جوشکار، شماره WPS و مقدار پرکننده خاص است، نه تنها طبقه بندی پرکننده. این رکوردی است که بازرس از آن بازسازی می کند.

محافظت از علائم از طریق تکمیل.در جایی که پوشش یا عایق علامتی را پنهان می کند، قبل از پوشش دادن، علامت گذاری را به سمت ایزومتریک گسترش دهید و یک برچسب بادوام را که قابل مشاهده است وصل کنید. انتقال را در بسته کار ثبت کنید.

قبل از آزمایش فشار، زنجیر را بررسی کنید.بررسی کامل بودن را انجام دهید: هر عدد جوش روی نقشه دارای یک رویه، یک جوشکار و یک نتیجه NDE است و هر عدد حرارتی روی نقشه در قسمت فیزیکی وجود دارد. سپس رها کنید.

سوالات متداول در مورد قابلیت ردیابی قرقره لوله

Q1. آیا ASME B31.3 نیاز به اعداد حرارتی برای انتقال به لوله برش دارد؟

نه مستقیما نه ASME B31.3 تفسیر 8-19، صادر شده در 7 مه 1990، بیان می‌کند که کد نیازی به شناسایی مجدد مواد منطبق با بند. 323.1.1 یا 323.1.2 پس از برش ندارد و B31.3 هیچ شرایط صلاحیتی برای شخصی که شناسایی مجدد را انجام می‌دهد، ندارد. این تعهد همچنان از طریق بند. 341.4.1(ج) وجود دارد، که مستلزم سوابقی است که گواهی می‌دهد مواد از درجه‌های مشخص شده باشند.

Q2. پس چرا در عمل انتقال عدد حرارتی اجباری تلقی می شود؟

از آنجایی که بند. 341.4.1(ج) سازنده را ملزم می‌کند که سوابقی تهیه کند که گواهی می‌دهد مواد و اجزای آن از درجه‌های مشخص‌شده هستند، با تکمیل عملیات حرارتی، بررسی و آزمایش لازم. یک قرقره مونتاژ شده از قطعات چند گرمایی نمی تواند آن پاراگراف را برآورده کند مگر اینکه بدانید چه گرمایی به هر قطعه وارد شده است. این الزام در طرح‌های کیفیت، رویه‌های ISO 9001 و سفارش‌های خرید به جای یک بند کد علامت‌گذاری نوشته شده است.

Q3. شماره حرارت چه زمانی باید منتقل شود؟

قبل از اینکه لوله وارد کاتر شود. اگر شماره حرارت قبل از برش روی لوله باشد، هر قطعه به دست آمده دارای هویت است و گواهی همچنان آنچه را که بریده شده است، توصیف می کند. اگر روی قطعه بریده شده اعمال شود، کسی باید یک قطعه کوتاه را از نظر طول و موقعیت با یک قطعه بلند تطبیق دهد، و این تطابق یک استنتاج است تا یک واقعیت.

Q4. کدام روش های علامت گذاری روی قرقره های فولاد ضد زنگ و آلیاژ نیکل مجاز است؟

مهر زنی کم استرس، اچ الکترولیتی، مارک لیزری، جوهر پاک نشدنی و برچسب های فلزی بادوام. کوبیدن سخت عمیق عموماً در زیر ضخامت دیواره حدود 4 میلی متر محدود یا ممنوع است و هرگز نباید در محل جوش، ناحیه متاثر از حرارت، خمش یا غلظت تنش اعمال شود. بسیاری از مشخصات مشتری، مهر زدن را به طور کامل بر روی مواد با دیواره نازک یا ترش ممنوع می کند.

Q5. چرا جوهر علامت گذاری می تواند به فولاد ضد زنگ آسیب برساند؟

زیرا جوهرها و رنگهای حاوی روی، سرب یا مس در مجاورت رطوبت یک جفت گالوانیکی با سطح لوله تشکیل می دهند. فلز نجیب تر خورده نمی شود. لوله در نقطه مشخص شده انجام می دهد. GB/T 2102 نیاز به علامت گذاری رنگ یا جوهر روی لوله ضد زنگ دارد تا فاقد فلزات مضر و نمک های فلزی مانند روی، سرب و مس باشد. یک تراشه رنگ بر روی ضد زنگ به طور بالقوه شروع یک محل سوراخ شدن است.

Q6. تفاوت بین گواهینامه های EN 10204 2.2 و 3.1 چیست؟

یک گزارش تست 2.2 توسط عملکرد کیفیت سازنده صادر می‌شود و گزارش‌های حاصل از بازرسی غیر اختصاصی، معمولاً نمونه‌ای از لات به جای محصول واقعی عرضه‌شده، بدون استقلال از تولید است. گواهی بازرسی 3.1 آزمایشات را بر روی محصول واقعی ارائه می دهد و باید توسط نماینده مستقل از بخش تولید صادر شود. تجهیزات تحت فشار معمولاً حداقل 3.1 را مشخص می کنند.

Q7. چه زمانی به جای 3.1 گواهینامه EN 10204 3.2 مورد نیاز است؟

گواهی 3.2 با یک نماینده بازرس مستقل تهیه می شود و برای برنامه های کاربردی PED، کار هسته ای و سایر چارچوب های نظارتی پرخطر مورد نیاز است. تامین کننده نمی تواند 3.2 خود را صادر کند. توجه داشته باشید که صدور 3.1 همچنین سازنده را ملزم می کند که ISO 9001 یا ارزیابی انطباق PED 4.3 معادل آن را داشته باشد.

Q8. بند 7.5.3 ISO 9001 برای قابلیت ردیابی محصول چه نیازی دارد؟

در مواردی که قابلیت ردیابی مورد نیاز است، سازمان باید شناسایی منحصر به فرد محصول را کنترل و ثبت کند و باید وضعیت محصول را در برابر الزامات نظارت و اندازه گیری شناسایی کند. این بند در ISO 9001:2015 در 7.5.3 است و در 8.6.2 در اصلاحیه بعدی منعکس شده است، به همین دلیل است که گزارش های حسابرسی بسته به نسخه مورد استفاده یکی یا دیگری را ذکر می کنند.

Q9. نقشه جوش برای هر جوش به چه زمینه هایی نیاز دارد؟

شماره جوش، مرجع ایزومتریک و خط، شماره WPS، مهر جوشکار، مشخصات فلز پایه، طبقه بندی فلز پرکننده و شماره قطعه، نوع اتصال، اندازه و زمانبندی، روش و نتیجه NDE، وضعیت PWHT، تاریخ جوشکاری و تاریخچه تعمیر. شماره جوش نیز باید روی لوله مجاور جوش مشخص شود تا اتصال فیزیکی و رکورد به طور واضح به هم مرتبط شوند.

Q10. آیا شماره لات فلز پرکننده باید ثبت شود یا طبقه بندی کافی است؟

شماره لات الزامی است. ثبت فقط طبقه بندی AWS، به عنوان مثال ER316L، آلیاژ را مشخص می کند اما دسته را مشخص نمی کند. بررسی خوردگی یا فراخوانی در سطح دسته ای عمل می کند، بنابراین یک نقشه جوش بدون اعداد زیاد نمی تواند به سؤالی که پرسیده می شود پاسخ دهد.

Q11. سوابق ردیابی قرقره چه مدت باید نگهداری شود؟

ASME B31.3 نیاز دارد که سوابق شناسایی جوشکار در طول عمر نصب لوله حفظ شود. پاکسازی سوابق جوش پس از بسته شدن پروژه یک شکست انطباق است و باعث ایجاد مسئولیت می شود، زیرا بررسی خرابی آینده ممکن است به سوابق جوشکار و روش نیاز داشته باشد تا مشخص شود آیا اتصال به درستی ساخته شده است یا خیر.

Q12. برای علائمی که پوشش یا عایق پنهان می شود چه اتفاقی می افتد؟

قبل از شروع کار، علامت گذاری را تا ایزومتریک گسترش دهید و یک برچسب فلزی بادوام را که قابل مشاهده است وصل کنید و انتقال را در بسته کار ثبت کنید. نیازی نیست که خود علامت پس از پنهان شدن قابل مشاهده باشد، مشروط بر اینکه شناسایی در جای دیگری باقی بماند و انتقال مستند باشد.

Q13. رایج ترین خرابی های ردیابی در ممیزی قرقره چیست؟

پنج، که همه آنها عدم تطابق بین دو رکورد هستند: یک عدد حرارت روی نقشه جوش که با علامت گذاری فیزیکی مطابقت ندارد. شناسه جوشکار برای اتصالات خاص وجود ندارد. فلز پرکننده فقط به عنوان طبقه بندی ثبت شده است. یک گزارش NDE که به عدد جوشی که روی نقشه نیست اشاره می کند. و یک نمودار PWHT که نشان نمی دهد کدام اتصالات در بار کوره بوده است.

Q14. آیا قطع و وصل ها به علامت گذاری شماره حرارتی هم نیاز دارند؟

بله. یک بریدگی از یک لوله علامت‌گذاری شده هنوز شماره حرارت خود را دارد و همچنان تحت پوشش گواهی آن گرما است. هر قطعه باید علامت گذاری و ذخیره شود تا بتوان بعداً از آن در برابر اسناد صحیح استفاده کرد، یا با سابقه ای از آنچه که بوده است از بین رفت.

Q15. آیا یک قرقره می تواند بیش از یک عدد حرارتی داشته باشد؟

بله، و به طور معمول انجام می شود. قرقره ای که از یک لوله مستقیم، یک زانویی، یک فلنج و یک شیر مونتاژ می شود معمولاً شامل سه یا چهار گرمای مختلف است. شماره قرقره مجموعه را مشخص می کند. اعداد حرارتی فلز را مشخص می کنند. هر دو مورد نیاز هستند و به سوالات مختلفی پاسخ می دهند.

Q16. آیا برچسب روی قرقره باید به جای جعبه به قرقره چسبیده باشد؟

بله. برچسب متصل به جعبه بسته بندی را مشخص می کند، نه جزء را. برچسب ها باید به قرقره چسبانده شوند تا شناسایی با کالا از طریق جابجایی، ذخیره سازی و نصب حرکت کند و سیستم پیوست بخشی از طراحی شناسایی شود.

Q17. برچسب بادوام چیست و چه زمانی به علامت گذاری فلز ترجیح داده می شود؟

یک برچسب فلزی که به صورت مکانیکی با سیم، پرچ یا گل میخ جوش داده شده متصل شده و شماره قرقره، شماره خط، شماره حرارت و جهت را حمل می کند. برچسب‌ها برای لوله‌های سوراخ کوچکی که نمی‌توانند علامت خوانا را حمل کنند، برای اقلام همراه و برای قطعاتی که در جایی که علامت پنهان می‌شود روکش یا عایق می‌شوند، ترجیح داده می‌شوند.

Q18. آیا ISO 9001 به قالب سند ردیابی خاصی نیاز دارد؟

نه. این استاندارد مبتنی بر عملکرد است: برای کنترل و ثبت نیاز به شناسایی منحصر به فرد دارد، اما نقشه جوش، سیستم بارکد یا برچسب مهر شده را الزامی نمی کند. سازنده می تواند از هر یک از این موارد استفاده کند، مشروط بر اینکه شناسایی منحصر به فرد، کنترل شده و ثبت شده در طول تولید باشد.